اتومبيلى كه امشب باراك اوباما سوار بر آن به كاخ سفيد ميرود آخرين مدل از كاديلاك ليموزين ساخته شده توسط جنرال موتورز است كه صرفا به حمل و نقل رييس جمهور اختصاص دارد و تحت نام Stagecoach توليد ميشود. اين اتومبيل امن ترين اتومبيل دنياست كه در آن از آخرين تكنولوژى ارتباطى نيز استفاده شده است و وزنى حدود 8 تن دارد و به همين علت به آن لقب "هيولا" داده شده است.

با وجود اينكه اطلاعات مربوط به اين اتومبيل قابل انتشار نيست و توسط جنرال موتورز و سازمان امنيت آمريكا حفاظت ميشود گفته ميشود كه لايه اى محافظ از جنس فولاد، آلومينيم، تيتانيم و سراميك به قطر 8 اينچ (20 سانتيمتر) بر روى بدنه آن قرار دارد كه باعث ميشود وزن هر در آن با يك در كابين بوئينگ 747 برابرى كند، شيشه هاى اين اتومبيل از جنس ضد گلوله و به قطر 5 اينچ (12.7 سانتيمتر) ميباشند، هواى داخل كابين نيز تصفيه شده و سرنشينان را از حملات شيميايى محافظت ميكند. با وجود اينكه عمر مفيد هر كدام از اين اتومبيل ها حدود 10 سال است با شروع هر دوره رياست جمهورى با مدل جديدتر تعويض ميشوند و مدل هاى قديمى تر آنها براى حمل معاون اول رييس جمهور استفاده ميشوند.

موزه هنرى فورد شامل بزرگترين كلكسيون از ليموزين هاى روساى جمهور آمريكاست اما ليموزين مربوط به دوره جرج بوش به علت مسايل امنيتى در آن جاى نخواهد گرفت زيرا از 11 سپتامبر 2001 به تقاضاى سرويس امنيتى ايالات متحده ليموزين هاى رياست جمهورى پس از پايان هر دوره نابود ميشوند تا اسرار امنيتى آنان فاش نشود.

نمایی از تاج آخرین شاه ایران محمدرضا پهلوی. تمامی سطح آن پوشیده شده از الماس، زمرد، یاقوت، مروارید و سنگهای قیمتی دیگر است که بر روی بدنه ای از طلای ناب کار شده اند.

در نیمه راه ، هواپیمای مسافری به اشتباه وارد حریم هوایی شوروی شد. جت‌های روسی به این هواپیما نزدیک شدند، خلبانان جت‌های روسی نمی‌دانستند که هواپیما حاوی مسافرهای عادی است ، آنها به هواپیما اخطار کردند که اگر خودش را معرفی نکند ، به آن شلیک خواهند کرد ولی در نهایت پاسخی دریافت نکردند.

گفته می‌شود در واقع پرسنل پرواز هواپیما اخطار جنگنده‌های روسی را دریافت نکرده بودند ، البته تا به امروز تئوری‌های زیادی در این مورد وجود دارد. یک ساعت گذشت و جت‌ها همچنان ، هواپیما را همراهی می‌کردند تا اینکه از مقامات روسی دستور رسید که هواپیما نابود شود. این کار انجام شد و در نتیجه 269 مسافر کشته شدند.

بعد از اینکه همه متوجه فاجعه شدند ، مقامات روسی سعی کردند عمل خود را توجیه کنند ولی رونالد ریگان رییس جمهور وقت آمریکا روس‌ها را بربر دانست و کار آنها را «جنایتی علیه بشر که نباید فراموش شود» تلقی کرد. تنش بین ابرقدرت‌های به حداکثر خود رسیده بود و نظامیان هر دو جبهه در حالت آماده‌باش نظامی قرار گرفته بودند.  

در یک شب سرد در 26سپتامبر سال 1983، استانیسلاو یوگرافوویچ پتروف (Stanislav Yevgrafovich Petrov) یک سرهنگ دوم نیروهای موشکی استراتژیک سر کارش بود او به جای همکارش که به علتی نتوانسته بود در محل کار ظاهر شود ، پست می‌داد و آسمان شوروی را پایش می‌کرد... کمی از نیمه‌شب گذشته بود که پتروف هشداری از یک کامپیوتر گرفت : یک موشک اتمی از سوی آمریکا شلیک شده و مقصدش مسکو است!

پروتکل نظامی از پیش تعریف‌ شده روس‌ها در چنین شرایطی این بود که همه سلاح‌های اتمی برای انجام یک ضد حمله به صورت سریع و آنی فعال شوند و پس از آن به مقامات نظامی و سیاسی اطلاع داده شود. صدای آلارم‌ها در پناهگاهی که پتروف در آن بود به گوش می‌رسید و نورهای قرمز به نشانه شناسایی موشک اتمی آمریکایی‌ها به وسیله ماهواره‌های روسی همه جا روشن بودند. 

ولی پتروف حس می‌کرد هشدار کامپیوترها درست نباشد ، او فکر کرد که اگر آمریکا واقعا قصد حمله به شوروی را داشته باشد از همه موشک‌هایش استفاده می‌کند و با پرتاب صرفا یک موشک ، فرصت ضدحمله را به روس‌ها نمی‌دهد.   لحظاتی بعد استرس در پناهگاه بیشتر شد و همه افسرها در تشویش بودند چرا که کامپیوترها ، موشک‌های دوم ، سوم ، چهارم و پنجم را هم شناسایی کرده بودند. 

پتروف دو راه پیش رو داشت : به غریزه‌اش اعتماد کند و همه اخطارهای کامپیوترها را ناشی از اشتباه آنها بداند و یا طبق پروتکل نظامی ، سیستم موشکی شوروی را فعال کند و آغازگر جنگی شود که بی‌شک موجب مرگ میلیون‌ها نفر می‌شود. 

پتروف کار اول را انجام داد! 

با گذشت دقایقی معلوم شد که حق با پتروف بوده است.همه اینها ناشی از خطای کامپوتر و نقص در یک قطعه چند دلاری بود.پتروف حالا یک قهرمان بود ، او از جنگ اتمی پیشگیری کرده بود ، افسران دور و برش ، تصمیم شجاعانه او را ستودند. 

ولی مقامات کرملین اینگونه فکر نمی‌کردند ، او به هر حال از پروتکل نظامی تخطی کرده بود ، اگر تصمیم او اشتباه از آب در می‌آمد ، جان میلیون‌ها نفر از شهروندان شوروی را به خطر می‌انداخت. بنابراین تصمیم گرفته شد که پتروف به بازنشستگی پیش از موعد برود ، با حقوقی حدود 200 دلار در ماه!  تا سال 1988 به خاطر حفظ اسرار نظامی کسی از تصمیم قهرمانانه پتروف آگاه نشد ، در این زمان یکی از افسران حاضر در آن پناهگاه کتابی در مورد واقعه نوشت و همه چیز را توضیح داد. قرار است در سال 2008 مستندی با عنوان «مردی که دنیا را نجات داد» ساخته شود.

هیچ کس نمی‌داند که اگر پتروف ،آن افسر 44ساله‌ ،آن شب در آن پناهگاه نبود ، چه اتفاقی می‌افتاد و باز کسی نمی تواند حدس بزند اگر همکار آقای پتروف آن روز در شیفت خودش حاضر می‌شد چه تصمیمی می‌گرفت ولی مسلم است که پتروف بیشتر از هر شخص دیگری باعث نجات جان انسان‌ها شده است.

عقیده متخصصین بر این است که این دست نوشته 80 صفحه ای که نسخه ای از Grosse Fuge - نوعی کوارتت زهی - برای پیانو است، توسط شخص بتهوون نوشته شده است. تاریخ این نوشته مربوط به آخرین ماههای حیات این موسیقی دان برجسته و زمانی است که او کاملا ناشنوا شده بوده است. این اثر بنا به گفته محققین یک "کشف فوق العاده" و "بسیار با اهمیت" شناخته شده است.

این قطعه گمشده در ماه جولای، توسط هیتر کاربو (Heather Carbo)، کتابدار کتابخانه مدرسه دینی پالمر Palmer، که مشغول تمیز کردن قفسه آرشیو بود، یافته شد. او گفته است: "این نوشته همانجا روی قفسه بود، من کاملا شوکه شده بودم، من چیزهایی درباره یک دست نوشته بتهوون شنیده بودم، بنابر این بلافاصله چیزی را که یافته بودم تشخیص دادم."

سرگذشت این دست نوشته از زمانی که در سال 1890 در برلین نوشته شده است یکی از اسرار تاریخ موسیقی به شمار می رفته است. بنا به گزارش نیویورک تایمز، اکثر نتها با جوهر قهوه ای نوشته شده اند و با دستی خشمناک در گوشه و کنار پراکنده شده اند. این قطعه دارای خط خوردگیها و اصلاحات فراوان است.

دست نوشته Grosse Fuge به عنوان قطعه پایانی کوارتت زهی در سی (B) ماژور و در حدود 130 سال پیش، تکمیل شده است. بتهوون نوشتن این کوارتت را در ماه مه (اردیبهشت) 1825 آغاز کرده و آنرا در سپتامبر(شهریور) همان سال به پایان رسانده است. این اثر بین موسیقیدانان شهرت بدی دارد زیرا اثری بسیار مشکل است و گفته میشود هنگامی که برای اولین بار به اجرای عمومی درآمده است، شنوندگان تنها برای دو موومان آن تقاضای تکرار کرده اند. اما با وجود انتقادهای شدیدی که در آن زمان از این اثر شد، امروز آنرا به عنوان یکی از مهمترین کارهای بتهوون میشناسند.

این آهنگساز بعدها یک نسخه مخصوص پیانو از این اثر تهیه کرد، که همان نسخه یافته شده در پنسیلوانیا است. یکی از مسئولین حراج مهم آثار هنری سوتبی (Sotheby)، گفته است که در اسناد موجود تنها یک شرح کوتاه از این قطعه وجود دارد و آن هم در یک کاتالوگ سال 1890 است و محققین آثار بتهوون هرگز چیزی درباره آن شرح نداده اند. این کشف، لزوم یک ارزیابی مجدد درباره این موسیقی شگفت آور را به وجود آورده است.

ماینارد سولومون (Maynard Solomon)، شرح حال نویس و یک متخصص بتهوون با شهرت جهانی، بعد از دیدن صفحاتی از این دست نوشته آنرا کشفی بسیار مهم خواند و گفت: " این دست نویس در شرایطی عالی است و حاوی تعداد زیادی قطعات جذاب بوده و میتواند موضوع بسیاری تحقیقات و تحلیلهای مهم باشد زیرا یافته شدن آن، یک خلا اطلاعاتی بزرگ در تاریخ آهنگسازی این هنرمند را پر نموده است و یکی از آثار مهم بتهوون است."

این قطعه که دارای اصلاحات، پاک شدگیهایی که موجب دویدن جوهر و سوراخ شدن کاغذ شده اند و دوباره نویسی های متعدد است و همچنین صفحاتی که بعد نوشته شده و در محل مناسب، در بین صفحات چسبانیده شده اند، میزان وسواس و دقت او را در تجدید و اصلاح موسیقی اش نشان میدهد. حالات روحی بتهوون هم در شیوه نوشتن او کاملا مشهود است زیرا هرچه موسیقی قدرتمندتر و شدیدتر میشود، نتها هم درشت تر نوشته شده اند.

ریچارد کریمر (Richard Kramer)، موسیقی شناس دانشگاه نییورک گفته است: "آنچه این سند به ما داده است، بینشی نادر در روند غیرقابل دسترسی و ناشناسی تصمیم گیری است که در طی آن موومانهای این کوارتت بسیار پیچیده به اثری برای دو نوازی پیانو تبدیل شده است."

این دست نوشته آخرین بار در سال 1890، در حراجی در برلین دیده شده است و در طی آن توسط یک کارخانه دار و سازنده سرودهای روحانی به نام ویلیام هوارد دوان William Howard Doane، خریداری شده است

شاید برای بسیاری از ما چرتکه فقط وسیله ای تزئینی بر دیوار مغازه هایی که علاقه خاصی به  نوستالوژی کسب و کار خود دارند باشد.شاید نسل های قبلی خاطره ای از این ماشین حساب قدیمی و مرسوم در ایران داشته باشند.اما این خاطره برای افرادی آن سوی مرزها با وسیله ای به نام ماشین حساب کورتا ، تجلی پیدا می کند. منبع اصلی این مطلب به زبان انگلیسی

ماشین حساب کورتا ، ماشین حسابی است:

-کاملا مکانیکی و بدون هیچگونه باطری و یا وسیله الکتریکی

-طراحی شده بوسیله  Curt Herzstark در سال 1938 و تکمیل شده در کمپ زندانیان!

-شناخته شده به عنوان موثرترین وسیله حسابرسی قبل از ورود ماشین حساب های دیجیتالی

-ترکیبی از زیبایی ، هنر مهندسی و پیچیدگی فنی

صراحی سازیست از خانواده سازهای آرشه ای بم خوان که اندازه آلتو آن صدایش نزدیک به سازهای خراسان است. صراحی از خانواده کمانچه و قژک بوده و امکانات سازهای خانواده ویلن را از نظر نوازندگی و وسعت صدا داراست.

این ساز در شهریور 1387 توسط استاد محمدرضا شجریان  طراحی و ساخته شده و به دلیل شباهت آن  به صراحی، استاد شجریان این نام را برای این ساز برگزیده اند. صراحی مانند خانواده ویولن می تواند هشت اندازه متفاوت داشته باشد. فعلا بیشترین نیاز ما چهار اندازه سوپرانو، آلتو، باس و کنترباس آن است که هر 4 نوع آن طراحی شده است.

ویژگی ارزنده ای که این خانواده بر خانواده ویولن خواهد داشت ، امکان تعویض صفحه  پوستی آن است که باعث تغییر در رنگ صوتی این ساز می گردد. این صفحه ، پوستی و گاه پوست همراه با چوب بوده که بر روی گلدونی چوبی تعبیه شده و حکم تارهای صوتی ساز را دارد و در مدت 2 دقیقه قابل تعویض است .(منبع)

در حدود 6 ثانیه طول می کشد تا به آرامی نفس عمیق کشیده و به سرعت هوا را بیرون دهید. بازوها را کشیده و صورت خود را بد شکل کنید و چشمان را نیمه باز و باریک کرده و حتی قطره ای اشک بریزید.همه این حرکات برای کشیدن خمیازه است که تمامی حیوانات مهره دار به وفور در طول روز انجام می دهند. ده بار در ساعت، به خصوص در ابتدای صبح و اواخر شب. آیا خمیازه به معنای خستگی ، کسل بودن یا حتی تلاشی برای ایما و اشاره به دیگران است؟ اطلاعات کمی راجع به این عملکرد وجود دارد اما شاید این تصور که خمیازه به معنای نیاز به خواب و استراحت است چندان صحیح نیست. درست است که افراد اغلب زمانی که آماده برای خوابیدن هستند خمیازه می کشند، اما این کار در ابتدای صبح یا بقیه ساعت های روز هم اتفاق می افتد و وقوع آن وابسته به فاکتورهایی نظیر سطح تحریک، گیجی یا حتی دیدن افرادی در حال خمیازه کشیدن است.

به دلیل اینکه در هنگام تنفس ، اکسیژن بلعیده و دی اکسید کربن بیرون داده می شود ، تئوری های گذشته مدعی بود که دلیل خمیازه پاسخ به نیاز اکسیژن و دفع دی اکسید کربن است. اما این تئوری بعد از مشاهده نتیجه یک مطالعه در سال 1987 منسوخ شد. در این مطالعه ثابت شد که افراد با سطح بالای اکسیژن ، کمتر از دیگران خمیازه نمی کشند یا حتی افراد با دی اکسید کربن بالا بیش از دیگران خمیازه نمی کشند. پس بهتر است قبل از هر گونه توضیح راجع به این فرایند دو نکته را به خاطر داشته باشیم که :
خمیازه کشیدن حتی زمانی که سطح اکسیژن ود ی اکسید کربن در حد نرمال است اتفاق می افتد.
خمیازه کشیدن باعث تحریک دیگران به این امر می شود(یعنی به نظر می رسد که مسری باشد.)
افزایش میزان خمیازه در پاره ای از بیماری ها که عملکرد مغز را تحت تاثیر قرار داده است مشاهده شده است. شروع خمیازه در جنین از هفته 11 اتفاق می افتد.

تئوری ها
بعضی از منطقی ترین نظریه ها راجع به علت خمیازه در ادامه بیان می شود اما صحت هیچ کدام تاکنون ثابت نشده است.
1-خمیازه باعث کشیدگی ریه ها به سمت بیرون و اطراف بافت ها می شود و به این ترتیب مانع از افتادگی راه های هوایی بسیار باریک می شود. این نظریه می تواند علت خمیازه را که اغلب در موقع کم عمق شدن تنفس اتفاق می افتد توجیه کند. (مثل زمان خستگی، کسل شدن یا بیدار شدن از خواب)
2- خمیازه باعث توزیع ماده ای شیمیایی به نام سورفکتانت می شود. سورفکتانت ماده ای چسبنده است که سطح کیسه های هوایی را پوشانده و باعث باز نگه داشتن آنها می شود. عملکرد و مقدار مناسب این ماده برای توانایی جنین در بیرون آمدن از رحم ضروری و حیاتی است. این نظریه علت خمیازه جنین را دردوران رشد توجیه می کند.(خمیازه باعث آمادگی جنین برای تنفس می شود)

3- به دلیل اینکه خمیازه باعث کشیدگی ماهیچه ها و مفاصل  و افزایش سرعت قلب می شود، ممکن است به عنوان عاملی برای افزایش هوشیاری به خصوص بعد از دوره استراحت نیز توصیف شود. این نظریه می تواند توجیه کند که چرا ورزشکاران و موزیکدانان حرفه ای درست قبل از افزایش تمرکز و فعالیت خمیازه می کشند.
4- خمیازه می تواند ارتباطی غیر کلامی با دیگران را – به معنای اعلام زمان استراحت و کنار گذاشتن فعالیت روزانه- به همراه داشته باشد. دربین نوعی خاص از میمون ها ، کشیدن خمیازه طولانی به معنای اعلام زمان خواب است. برای انسانها نیز این عمل می تواند به معنای نیاز به خواب و استراحت باشد.
5- خمیازه می تواند سیستمی هشدار دهنده برای اعلام نیاز به استراحت باشد. مثلا ممکن است در هنگام رانندگی این عمل هشداری برای متوقف شدن باشد.

چرا خمیازه مسری است؟
ممکن است این یک نیروی پیشنهادی باشد که باعث شود بعد از دیدن فردی در حال خمیازه باعث خمیازه کشیدن شود. اگر نظریه مربوط به ارتباط گروهی غیرکلامی صحیح باشد، مثلا درمورد بابون ها(نوعی خاص از میمون ها)سرایت خمیازه ممکن است پدیده ای برنامه ریزی شده ، ژنتیکی و خود مختار باشد.
خمیازه به عنوان نشانه ای از بیماری: باور داشته باشید یا نه اما باید گفت که این ادعا تا حدودی صحیح است.
خمیازه بیش ازاندازه –اگرچه به ندرت به عنوان اولین نشانه - در بین افراد مبتلا به فلج چندگانه، بیماری لوگریک(نوعی بیماری که باعث تباهی سلولهای عصبی مسئول حرکت ماهیچه ای می شود)، آسیب های ناشی از رادیولوژی و در بین افراد تحت درمان پارکینسون مشاهده شده است.همچنین در موارد نادری می تواند نشانه ابتلا به سردرد میگرنی باشد. از طرف دیگر خمیازه در بین افراد مبتلا به اسکیزوفرنی کمتر اتفاق می افتد. دلیل خمیازه بیش از اندازه و یا کمتر از اندازه در بعضی از بیماری ها نا مشخص است. محققان می گویند که تحریکات الکتریکی در بخش هایی خاص از مغز می تواند باعث تحریک خمیازه شود. بعلاوه ماده شیمیایی ویژه ای در مغز (حاوی دوپامین و ACTH )در خمیازه کشیدن موثر است. خمیازه به ظاهر پدیده ای ساده به نظر می رسد اما در حقیقت رفتاری پیچیده با دلایل نامشخص است.
حرف آخر: اگر مخاطب شما یا کسی که در کنار شماست شروع به خمیازه کشیدن کرد، شما نیز می توانید همین عمل را تکرار کنید اما به خاطر داشته باشید که نوعی ارتباط غیر کلامی به معنای تنها گذاشتن وی برای استراحت نیز می باشد.